Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

Η 15 Σεπτέμβρη ήταν μόνο η αρχή! Εμπρός για απεργιακή κλιμάκωση!

Συναδέλφισσα- Συνάδελφε,

Στις 15 Σεπτέμβρη απεργήσαμε πανελλαδικά και διαδηλώσαμε σε Αθήνα και σειρά άλλων πόλεων από τη Θράκη ως την Κρήτη μόνιμοι και αναπληρωτές, διορισμένοι και αδιόριστοι ενάντια στη διάλυση του Δημόσιου Σχολείου και Νηπιαγωγείου με κεντρικό το αίτημα για μαζικούς και μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών – καμία απόλυση, αύξηση της χρηματοδότησης για την Παιδεία, καμιά συγχώνευση-κλείσιμο τμήματος σχολείου ή νηπιαγωγείου.

Το πρώτο μας απεργιακό βήμα ήταν πετυχημένο: μέσα σε ελάχιστες μέρες από την έναρξη της σχολικής χρονιάς και την επιστροφή μας στα σχολεία, όπου στοιχειωδώς οργανώθηκε η συμμετοχή από τις αγωνίστριες και τους αγωνιστές του κλάδου, τα ποσοστά ήταν μεγάλα και δεκάδες σχολεία έβαλαν απεργιακό λουκέτο θυμίζοντας τις μεγάλες μέρες του κλάδου.

Η απεργία μας τάραξε τα νερά της “κανονικότητας” και της “έγκαιρης προετοιμασίας” που εξήγγειλε επί εβδομάδες το Υπουργείο. Τα ψέματα του Υπουργού και η κατάντια της κυβέρνησης μας εξοργίζουν: στη συνάντηση του Δ.Σ. της ΔΟΕ με το Φίλη την ημέρα της απεργιακής συγκέντρωσης έξω από το Υπ. Παιδείας, ο Υπουργός υπερασπίστηκε μέχρι τελευταίας ρανίδας την εφαρμογή του 3ου Μνημονίου στην Παιδεία. Οι 20.000 μόνιμοι διορισμοί που υποσχόταν καιρό τώρα το Υπουργείο έγιναν καπνός ενώ τα λεγόμενα από μεριάς του Υπουργού σε ό,τι αφορα τη διάλυση του Δημόσιου Νηπιαγωγείου κατρακύλησαν στο επίπεδο ότι οι κινητοποιήσεις γίνονται διότι “ξεβολεύονται” οι Νηπιαγωγοί!

Ευτυχώς τα νούμερα μιλάνε από μόνα τους: από 186.000 το 2008, σε 134.000 το 2016(!). Μέσα σε 8 χρόνια κρίσης μετράμε απώλειες 52.000 θέσεων εργασίας.

Η κατρακύλα όμως φτάνει και σε άλλα επίπεδα. Οι εξαγγελίες Φίλη για σχολεία ανοιχτά για τα προσφυγόπουλα με δημιουργία τάξεων υποδοχής, μετατρέπονται τώρα σε μαθήματα κατά τις απογευματινές ώρες από ΜΚΟ και κονδύλια ΕΣΠΑ, με άμεση και έμμεση επίθεση στα συνδικάτα μας που πήραν θέση ότι θέλουμε τα παιδιά των προσφύγων μαθητές μας. Να μην αφήσουμε τον Υπουργό να πει στα προσφυγόπουλα ότι περνάτε μέχρι την αυλή αλλά όχι μέσα στην τάξη.

Η πραγματικότητα που βιώνουμε στην εκπαίδευση διαψεύδει τον Υπουργό ο οποίος θα έπρεπε να ντρέπεται που κάνει το άσπρο μαύρο. Επειδή όμως οι εργαζόμενοι ποτέ δε στηρίζουμε τις ελπίδες μας στην ηθική και το φιλότιμο των Υπουργείων, ας δούμε τι θα κάνουμε για να σώσουμε τα σχολεία από τη διάλυση που τους φέρνουν τα μνημόνια.

Στις 24 Σεπτέμβρη συνεδριάζουν οι Πρόεδροι των Συλλόγων για να αποφασίσουν την αγωνιστική συνέχεια στον κλάδο. Η απάντηση στις πολιτικές της κυβέρνησης δεν μπορεί να είναι άλλη από την κλιμάκωση με 3ήμερες - 5ήμερες επαναλαμβανόμενες απεργίες όπως υπόσχεται η απόφαση του Συνεδρίου.

Η Ομοσπονδία και ιδιαίτερα η Αριστερά και οι εκπαιδευτικοί μέσα σε αυτή έχουμε μία τεράστια παρακαταθήκη και κληρονομιά εμπειρίας τι σημαίνει απεργιακός αγώνας διαρκείας. 10 χρόνια πριν, το 2006, η Εκπαίδευση έδωσε μία σκληρή μάχη 6 εβδομάδων απέναντι στην κυβέρνηση Καραμανλή με Υπ. Παιδείας τότε τη Γιαννάκου και στα βασικά αιτήματα ήταν 1.400 ευρώ μισθός για τον πρωτοδιόριστο και αύξηση των δαπανών για την Παιδεία.

10 χρόνια μετά, με τους μισθούς πετσοκομμένους και τον αγώνα για χιλιάδες προσλήψεις μονίμων στο επίκεντρο για την επιβίωση του Δημόσιου Σχολείου και τα αιτήματα εξακολουθούν να υπάρχουν και η οργή του κόσμου είναι μεγαλύτερη. Όπως και σήμερα έτσι και τότε οι κασσάνδρες ότι ο κλάδος δε θα τραβήξει υπήρχαν αλλά η πραγματικότητα διέψευσε και τους πιο διστακτικούς. Ο κόσμος απέδειξε ότι όταν το Συνδικάτο και η Αριστερά μπαίνουν μπροστά και τον καλούν σε μάχη διαρκείας για τη Νίκη, συσπειρώνεται και ανταποκρίνεται με τον μέγιστο τρόπο.

Η Αριστερά σήμερα και στον κλάδο και στην κοινωνία είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Το ίδιο και η οργή του κόσμου απέναντι στα Μνημόνια. Να μετατρέψουμε την οργή σε αντίσταση.

•Καλούμε την Αριστερά να συσπειρωθεί στο δρόμο της απεργίας.

•Καλούμε τους συναδέλφους, σύλλογο το σύλλογο να στηρίξουν τη συνέχεια του αγώνα.

•Χαιρετίζουμε τη συμμετοχή των συναδέλφων της Ο.Λ.Μ.Ε. στην απεργία στις 15/9 και ζητάμε τη συνέχεια με συντονισμό.

•Διεκδικούμε από την ΑΔΕΔΥ αντίστοιχα να προχωρήσει σε απεργία για όλο το Δημόσιο. Οι επιθέσεις αφορούν όλους τους κλάδους και ήδη ο Φίλης άνοιξε το ζήτημα της επίθεσης στο συνδικαλισμό στη συνάντηση με τους εκπροσώπους μας.


Όλοι στις Συνελεύσεις των συλλόγων μας

Ενωμένοι μπορούμε να σταματήσουμε τα Μνημόνια

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου