Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΑΣΤΙΚΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ



ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Δ.Ε.
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ         26 10 2015

ΣΤΟ ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΑΠΑΝΤΑΜΕ:
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΑΣΤΙΚΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Με τελεσίγραφο απάντησε ο Υπουργός παιδείας στο αίτημα της ΟΛΜΕ, να δοθεί η συνδικαλιστική άδεια στη συνάδελφο αναπληρώτρια μέλος του ΔΣ, όπως και στα υπόλοιπα μέλη των ΔΣ των Ομοσπονδιών, χωρίς δηλαδή την απειλητική διάταξη της μη αναγνώρισης του χρόνουσυνδικαλιστικής άδειας ως χρόνου πραγματικής εκπαιδευτικής προϋπηρεσίας.

Η διάταξη αυτή αποτελεί εκβιασμό μιας και τυπικά επιτρέπει στη συνάδελφο να είναι μέλος του ΔΣ και να ασκεί τα συνδικαλιστικά της καθήκοντα, προειδοποιώντας την σαφώς όμως, ότι δεν μετρά ο χρόνος αυτός ως εκπαιδευτική προϋπηρεσία και άρα κινδυνεύει το επόμενο σχολικό έτος να μην επαναπροσληφθεί ως αναπληρώτρια.

Σε επικοινωνία με το γραφείο του υπουργού, για συνάντηση μαζί του και κατάθεση του αιτήματος από το ΔΣ της ΟΛΜΕ, που έχει πλέον και την υπογραφή της ΓΣ των προέδρων των ΕΛΜΕ (24/10/2015), ο υπουργός όχι μόνο αρνήθηκε συνάντηση εντός της εβδομάδας αλλά διαμήνυσε ότι δεν προτίθεται να αλλάξει την απόφασή του.

Η απαράδεκτη στάση του Υπουργείου Παιδείας, της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αποτελεί προοίμιο της τακτικής χτυπήματος των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών των εργαζόμενων. Είναι συμπλήρωμα της επιλογής για την εφαρμογή της βάρβαρης πολιτικήςτων μνημονίων κεφαλαίου, ΕΕ, ΔΝΤτης διάλυσης της δημόσιας, δωρεάν εκπαίδευσης και όλων των δημόσιων αγαθών, του χτυπήματος του δικαιώματος για μόνιμη και σταθερή εργασία.

Την ίδια στιγμή που η εφαρμογή αυτής της πολιτικής και οι μηδενικοί διορισμοί, μετατρέπουν όλο και μεγαλύτερο κομμάτι των εκπαιδευτικών σε ελαστικά απασχολούμενους, η κυβέρνηση έρχεται να αμφισβητήσει και το δικαίωμα τους στην συνδικαλιστική δράση.

Οι εκβιασμοί τους δε θα περάσουν! Η υπόθεση υπεράσπισης των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων των ελαστικά εργαζόμενων συναδέλφων μας – δηλαδή του πιο πληττόμενου κομματιού των εκπαιδευτικών και όλων των εργαζόμενων- είναι υπόθεση όλων μας! Για να πάρουμε πίσω όσα μας κλέβουν. Για να διεκδικήσουμε όσα μας ανήκουν. Μόνος δρόμος, ο αγώνας μας.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους δημόσιου και ιδιωτικού τομέα να απαντήσουμε αποφασιστικά στο τελεσίγραφο του Υπουργείου. Τα συνδικαλιστικά όργανα να πάρουν θέση, για την οργάνωση κινητοποιήσεων τις αμέσως επόμενες ημέρες.

Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015

Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

Τα σωματεια συντονίζονται για τους Πρόσφυγες




ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Από τη Σύσκεψη
Συντονισμού Σωματείων και Συλλογικοτήτων
για το Προσφυγικό/Μεταναστευτικό

Πραγματοποιήθηκε η σύσκεψη συντονισμού που κάλεσε ο σύλλογος εκπαιδευτικών ΠΕ «ο Αριστοτέλης» τη Δευτέρα 5/10, στα γραφεία της ΔΟΕ, με πολύ μεγάλη παρουσία σωματείων, συλλογικοτήτων και μεμονωμένων ανθρώπων. Στη σύσκεψη συμμετείχαν εκπρόσωποι, παρατηρητές και μέλη των σωματείων και συλλογικοτήτων:  Σύλλογοι εκπαιδευτικών: Αριστοτέλης, Α’ Αθήνας, Αμαρούσιο, Παρθενώνας, Κερατσίνι-Πέραμα, Πρόοδος Πειραιά, Ν. Σμύρνης, Νίκαιας, Άνω Λιόσια-Ζεφύρι-Φυλή ΕΛΜΕ: Α’ Αθήνας, Β’ Αθήνας, Γ’ Αθήνας, Ε’ Αθήνας, Ε’ Ανατολικής Αττικής, Άνω Λιοσίων-Ζεφύρι-Φυλής, Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου, Σωματείο εργαζομένων ομίλου ΙΝΤΡΑΚΟΜ, Σύλλογος Διοικητικών Παντείου Παν/μίου, Σύλλογος Αρχιτεκτόνων, ΣΑΔΑΣ Τμήμα Αττικής, Συντονισμός Ενάντια σε Κλεισίματα και Διαθεσιμότητες, Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών, Καραβάνι Αγώνα και Αλληλεγγύης, Ροσινάντε, Σύλλογος Εργαζομένων Εθνικής Τράπεζας, από φοιτητικούς συλλόγους Μηχανικών Μεταλλείων Μεταλλουργών, Χημικού, Γεωπονικής, Κυριακάτικο σχολείο μεταναστών, ΚΕΕΡΦΑ, Δίκτυο Σπάρτακος, Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση, Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Λαυρίου για το προσφυγικό, Κατάληψη στέγης Νοταρά 26, Πολιτική-Πολιτιστική Λέσχη Αμπάριζα, Λαϊκή Συνέλευση Κολωνού-Σεπολίων-Ακ. Πλάτωνος, Ανοιχτή συνέλευση Κατοίκων Ηλιούπολης, Συνέλευση Πλατείας Βικτωρίας, Ανυπότακτη Πόλη Αγίων Αναργύρων-Καματερού, Ανυπότακτη Πετρούπολη, Εργατική Λέσχη Ν. Σμύρνης, Εργατική Λέσχη ανέργων, ελαστ. απασχολούμενων και απληρ. εργαζομένων σε Μαρκόπουλο και Πόρτο Ράφτη, Εργατική Λέσχη Ν. Ιωνίας, Πρωτοβουλία συγκρότησης Εργ. Λέσχης Πατησίων-Κυψέλης, Επιτροπή Αγώνα Ν. Φιλαδέλφειας,  Κοινωνικό Ιατρείο Ν. Σμύρνης, Κοινωνικό Ιατρείο Κ. Πατησίων.

με αφορμή τη συζήτηση για τα Θρησκευτικά στα σχολεία


Η ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΚΟΗΣ.

Ο ρόλος των θρησκειών στην εξέλιξη της ανθρώπινης ιστορίας χαρακτηρίστηκε από τον Β.Ι. Λένιν ως «το άγονο λουλούδι στο δέντρο της γνώσης». Η προσπάθεια του ανθρώπου να εξηγήσει αυτά που βλέπει και η περιορισμένη, κατά καιρούς, επιστημονική του επάρκεια, οδήγησε στη δημιουργία του μύθου και, παράλληλα, στην εκλογίκευση του «παράλογου». Ο άνθρωπος, αδυνατώντας να δεχτεί το πεπερασμένο της ύπαρξής του και έχοντας μπροστά του τη δέσμευση να εξηγήσει τι είναι, πως βρέθηκε σ’ αυτόν τον κόσμο, τι είναι το σύμπαν κ.α. πολλά, αρνήθηκε την αποδοχή του «τέλους» και προσπάθησε, μέσα από αγωνιώδεις προσπάθειες, να ερμηνεύσει το – κατ’ αυτόν – ανεξήγητο.
Πέρα από τις επιμέρους μυθοπλασίες για ηρωικά γένη, για ξεχωριστές κάστες, για αριστοκρατία του αίματος ή του πνεύματος, οι θρησκείες υπήρξαν και χρησιμοποιήθηκαν πάντοτε ως ο πλέον έντεχνος και αποτελεσματικός τρόπος ελέγχου των μαζών. Αυτό το άγονο λουλούδι έπρεπε να λάβει μια θεσμική μορφή για να μπορεί να ελέγχει, να κοινωνικοποιεί και να υποτάσσει (με το φόβο) αρχαίες και νέες κοινωνίες και κοινότητες. Η κορύφωση του εργαλειακού ρόλου των θρησκειών γίνεται με τη δόμηση ενός ιεραρχημένου ιερατείου που αυτοπαρουσιάζεται ως ο μοναδικός αντιπρόσωπος της θεότητας στη γη ή, σε διαφορετικές περιπτώσεις, ο μοναδικός δρόμος για τη σωτηρία αυτού (του κάτι-τι) που θα συνεχίσει να υπάρχει σε ένα κόσμο διαφορετικό από αυτόν που ζούμε. Η «κατασκευή» και οργάνωση μιας ιερατικής κάστας από τον Παύλο θα οδηγήσει τον χριστιανισμό στην απεμπόληση των κύριων αιτημάτων του (που πολλά από αυτά εμπεριέχουν πολιτικές, φιλοσοφικές και πολιτιστικές διαστάσεις της καθημερινότητας) που προσβλέπουν σε μια κοινοτιστική ζωή ισότητας, συμμετοχής στον πλούτο της κοινότητας και κοινωνικής απελευθέρωσης του ανθρώπου σύμφωνα με τα δεδομένα της εποχής. Από τη βουδιστική- «νιρβάνα» στον κομφουκιανικό «δρόμο» κι από τη χριστιανική ανάσταση των νεκρών στην ισλαμική μεταθανάτιο απόλαυση των στερημένων υλικών αγαθών, οι θρησκείες έρχονταν να αποπροσανατολίσουν τον άνθρωπο και να του υποσχεθούν τη «λύτρωση» σε ένα μελλοντικό κόσμο εφόσον υπάκουε στα κελεύσματα και τις αρχές των θρησκευτικών μύθων.
Η νεότερη ελληνική ιστορία δεν αποτέλεσε απλά μια εν δυνάμει προσέγγιση του θρησκευτικού και του πολιτικού στοιχείου αλλά στηρίχτηκε αποκλειστικά και κύρια στο πρώτο. Η ορθοδοξία προσδιόρισε την «ελληνικότητα» από τον 17ο αιώνα μέχρι και σήμερα. Παρά την οικουμενική διάσταση του χριστιανισμού (που αποσιωπάται έντεχνα), η ελληνική-ορθόδοξη εκκλησία αποτέλεσε και αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες του νεωτερικού ελληνικού κράτους.

Η πολιτική διάσταση της εκκλησιαστικής παρέμβασης στα πολιτικά δρώμενα δεν είναι τυχαία αλλά είναι μια σημαντική ιδιαιτερότητα. Για διακόσια χρόνια αποτέλεσε το κύριο ιδεολόγημα πάνω στο οποίο στήθηκε το ελληνικό κράτος. Αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος υπήρξε η πολυδιάστατη και επικίνδυνη παρέμβαση του ιερατείου στην πολιτική ζωή του τόπου. Αναγκαστική προϋπόθεση της διατήρησης της υπήρξε η, αρχικά ολοκληρωτική, αφομοίωση της παιδείας από την κατήχηση και τη θρησκοληψία και η μετέπειτα διατράνωση της αναγκαιότητας της διδασκαλίας των θρησκευτικών σε κάθε φάση της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το κοσμικό κράτος ποτέ δεν αυτονομήθηκε στην Ελλάδα επειδή η προσαρμοστικότητα και η εμβέλεια της ιερατικής κάστας πάντοτε του έδιναν το σημαντικότερο θεσμικό όπλο για την (ιδεολογική) κυριαρχία επί του «όχλου». Από την άκρα δεξιά μέχρι τη νεωτερική-ρεφορμιστική αριστερά, όταν τα ιδεολογήματά τους γκρεμιζόταν σε χρόνο μηδέν, πάντοτε υπήρχε δίπλα τους μια ιδιαίτερη – σχεδόν αυτόνομη – ομάδα που λειτουργούσε ως κράτος εν κράτει, για να τους στηρίξει και να βοηθήσει στην αναπαραγωγή και διαιώνιση των κυρίαρχων αντιλήψεων ενός συστήματος που όπως είπε και ο Μαρξ (Εβραϊκό ζήτημα) «εάν τολμούσε να εφαρμόσει αυτά που δίδασκε ο ιδρυτής της θρησκείας, θα κατέρρεε την επόμενη μέρα»!
Τα θρησκευτικά δεν υπάρχουν στο αναλυτικό πρόγραμμα για να εξυπηρετηθεί η απαίτηση μιας διεφθαρμένης ομάδας οπαδών αντικοινωνικών και απάνθρωπων πρακτικών ούτε υπάρχει για να διαιωνιστεί η ύπαρξη της κρατικής επιχείρησης (νπδδ) που ονομάζεται «εκκλησία». Το μάθημα υπάρχει για να αποτρέψει τη διαφορετική προσέγγιση των αυθεντικών αντιλήψεων αυτών που θεωρούνται ιδρυτές και θεωρητικοί θρησκειών και να αποστειρώσει τις όποιες διαφορετικές, κοινωνιολογικές, φιλοσοφικές και πολιτικές διαστάσεις του ανθρώπινου δημιουργήματος που ονομάζεται «θρησκεία». Οι μαθητές ποτέ δεν θα προσεγγίσουν τις κοινωνικές-οικονομικές συνθήκες που οδήγησαν στην εμφάνιση του βουδισμού, τη βοήθειά του στη διατήρηση της κοινωνίας των καστών αλλά και την οδό σωτηρίας που – λόγω των συνθηκών – μπορούσε να επιτευχθεί σε ανώτερο αφαιρετικά, επίπεδο (όπως και ο επικουρισμός, ο στωικισμός, η σωκρατική διδασκαλία κ.α.), ποτέ δεν θα προσεγγίσουν τις πολιτικές διαστάσεις των  απόψεων των χριστιανών θεολόγων του 4ου μΧ αιώνα και την κριτική της εξουσίας, ποτέ δεν θα μάθουν για την παπική μεταστροφή της θρησκείας σε πολιτικό εργαλείο για τη δόμηση αυτόνομου κράτους ούτε για την ορθόδοξη χρήση του χριστιανισμού για την πολιτική κυριαρχία μέσα στα πλαίσια μεγαλο-εθνικών επιδιώξεων και αλυτρωτικών σφαγών. Τα θρησκευτικά θα μπορούσαν να αποτελέσουν τον πυρήνα μιας διαρκούς και έντονης αμφισβήτησης που θα οδηγεί στην πραγματική λύτρωση του ανθρώπου που δεν μπορεί να είναι παρά κοινωνική – οικονομική – πολιτική σε ένα άλλον κόσμο όπου η «προσγείωση» του ανθρώπου θα αποτελέσει την αφετηρία για την απελευθέρωσή του απ’ όλα τα δεσμά αυτών που χιλιάδες χρόνια του καλλιεργούν την ιδεοληψία ότι δεν είναι παρά ένα «σκουλήκι» στις επιθυμίες και ορέξεις οποιασδήποτε θεότητας. Για να γίνει, όμως, αυτό δεν αρκεί να καταργηθεί ή να αλλάξει η δομή και ο προσανατολισμός αυτού του μαθήματος (πράγμα που επιχειρήθηκε πάμπολλες φορές) αλλά είναι απαραίτητη και μοναδική προϋπόθεση να απαλλαγεί ο άνθρωπος από την απάνθρωπη κοινωνία και τις κοινωνικές-πολιτικές-οικονομικές σχέσεις που τον κρατούν σιδηροδέσμιο της λογικής ότι δεν είναι αφέντης και διαχειριστής της μοίρας του. Η ανατροπή του συστήματος της υποταγής και υπακοής θα οδηγήσει στην εξαφάνιση της κατήχησης της υπακοής και στην ανάδειξη της ανθρώπινης σκέψης και ερμηνείας ως του μοναδικού ορθού δρόμου για την ερμηνεία και προσέγγιση της πραγματικότητας.

Στέργιος Μανουράς Ε ΕΛΜΕ Αν. Αττικής

Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2015

Συνέδριο ΟΛΜΕ: “Ο κόσμος δεν μπορεί να τραφεί με αναμονή”

Από τη 1 έως τις 4 Ιούλη θα πραγματοποιηθεί το 17o Συνέδριο της ΟΛΜΕ (στο ξενοδοχείο Τιτάνια). Μπορείτε να διαβάσετε τη διακήρυξη των Παρεμβάσεων για το συνέδριο στον παρακάτω σύνδεσμο http://paremvaseisde.gr/?p=5668 
 
Η Φωτεινή Ρώϊμπα, σύνεδρος από την Β’ ΕΛΜΕ Δωδεκανήσου, μίλησε στην ΕΑ εν όψει του συνεδρίου των καθηγητών. «Από την ΕΛΜΕ μας εκλέξαμε τρεις συνέδρους, παρόλο που υπήρξε μια μείωση της συμμετοχής στις εκλογές. Στη Γενική Συνέλευση ως Παρεμβάσεις τονίσαμε ότι οι βουλευτικές εκλογές ήταν μια καταδίκη των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων. 
 
Όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ από την πρώτη στιγμή άρχισε τις υποχωρήσεις. Αρχικά συνεργάστηκε με τους ΑΝΕΛ, στη συνέχεια ψήφισε Πρόεδρο από το χώρο της δεξιάς, έπειτα ήρθε η Συμφωνία της 20ης Φλεβάρη, μετά προχώρησε στην Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου για τα αποθεματικά, ενώ στην τωρινή διαπραγμάτευση πάει από συμβιβασμό σε συμβιβασμό. Ακόμα και αυτοί που στήριξαν το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης βλέπουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ απομακρύνεται από αυτό. 
 
Εμείς θεωρούμε ότι ήταν νίκες η κατάργηση της Τράπεζας Θεμάτων, η επιστροφή των διαθέσιμων και το πάγωμα της αξιολόγησης. Νίκες κάτω από την πίεση των αγώνων μας. Αυτά όμως δεν είναι αρκετά. Πρέπει να προχωρήσουμε άμεσα σε νέους αγώνες ενάντια στο Νέο Λύκειο, που παραμένει, ενάντια στον πυρήνα της αξιολόγησης, που παραμένει, δηλαδή, το Ενιαίο Μισθολόγιο. Ό,τι κι αν λένε για μια νέα αξιολόγηση, όπως και να την βαφτίσουν, εμείς είμαστε ενάντια. Και βέβαια συνεχίζουμε να βάζουμε τα ζητήματα της μείωσης του ωραρίου, την ανάγκη για περισσότερα κονδύλια και μαζικούς διορισμούς, το άνοιγμα των σχολείων. 
 
Ο κόσμος δεν μπορεί να τραφεί με αναμονή, ούτε να φυτοζωεί όπως τώρα. Αυτά για το επιχείρημα ότι πρέπει να περιμένουμε. Στο συνέδριο πρέπει ως Παρεμβάσεις να προτείνουμε σε ανένταχτους αλλά ακόμα και σε κόσμο που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ να στηρίξει τις Παρεμβάσεις έτσι ώστε να βγουν νέοι αγώνες από την καινούργια χρονιά. 
 
Είναι χρέος για τις Παρεμβάσεις να πιέσουν για να βγουν αυτοί οι αγώνες. Να μην αφήσουμε τους συνδικαλιστές που στηρίζουν την τωρινή κυβέρνηση να ωραιοποιούν ό,τι λέγεται από το υπουργείο και από την άλλη να μην κάνουν έστω μια νύξη για αγώνα ή για διεκδικήσεις». 

*** Aναδημοσίευση από την Εργατική Αλληλεγγύη

Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015

Συνέδριο ΔΟΕ 21-24/6

Από τις 21 έως τις 24 Ιούνη θα διεξαχθεί το συνέδριο της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας, η 84η Γενική Συνέλευση της ΔΟΕ. Το συνέδριο της ΔΟΕ, όπως και αυτό της ΟΛΜΕ στις 1-4 Ιούλη μπορεί να γίνει αφετηρία νέων αγώνων για να διεκδικήσουν οι εκπαιδευτικοί όσα λεηλάτησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις και δεν έχουν αλλάξει μετά την εκλογή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. 
 
Για πρώτη φορά η «Τάξη μας», το δίκτυο εκπαιδευτικών που συμμετέχει στις Παρεμβάσεις, στέλνει έξι αντιπροσώπους στο συνέδριο. Ο Αλί Μουσταφάογλου, αντιπρόσωπος από το Σύλλογο της Νάξου μας είπε: «Στο δικό μου Σύλλογο κατέβηκαν για πρώτη φορά δύο παρατάξεις, παλιότερα κατέβαιναν και ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ. Κατέβηκε η παράταξη της ΕΡΑ που πρόσκειται στο ΣΥΡΙΖΑ και οι Παρεμβάσεις.
 
Εκλέχτηκα για πρώτη φορά και συνολικά πήγε πολύ καλά. Στη συνέλευση που έγινε πριν τις εκλογές τα ανοίξαμε όλα. 
 
Βάλαμε καθαρά τα αιτήματα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Από τις ξεκάθαρες θέσεις για τους μετανάστες, την ιθαγένεια για όλα τα παιδιά και την νομιμοποίηση μέχρι την απαίτηση να μην υπάρχει κανένας συμβιβασμός με την ΕΕ, το ΔΝΤ, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα. Ο κόσμος ψήφισε το ΣΥΡΙΖΑ για να υπάρξει αλλαγή, στην Παιδεία, στην Υγεία, σε όλα. Όχι για να μην υλοποιήσει καν το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Εμείς επιδιώκουμε την συνολική αλλαγή, εκτός ΕΕ και ευρώ. Βάζουμε ως βασικό ζήτημα τους μαζικούς διορισμούς αφού έρχεται νέα εκπαιδευτική χρονιά. Υπάρχουν 26-27 χιλιάδες κενά. Αυτά πρέπει να καλυφθούν με μαζικούς διορισμούς, όχι με ΕΣΠΑ ή άλλες μορφές ελαστικής εργασίας. Αλλά να καλυφθούν από τον κρατικό προϋπολογισμό, σταθερές θέσεις εργασίας. Επίσης, διεκδικούμε να μην περάσει καμία αξιολόγηση, να καταργηθεί ο νόμος που εμποδίζει την βαθμολογική εξέλιξη. 
 
Όχι λευκή επιταγή
 
Δεν δίνουμε λευκή επιταγή σε καμιά κυβέρνηση, ούτε της αριστεράς. Έτσι κι αλλιώς, η διαπραγμάτευση για την οποία λένε δεν έχει φέρει τίποτα στους εργαζόμενους. Ήταν εξοργιστικό πως απάντησε ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ στη συνέλευση όταν ανοίξαμε τα παραπάνω ζητήματα. Απάντησε ότι η κυβέρνηση διαπραγματεύεται και έχει καταργήσει το…πεντάευρω στα νοσοκομεία. Στο συνέδριο έχουμε στόχο να αλλάξουν οι συσχετισμοί. Να χάσουν την αυτοδυναμία τους ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ, να υπάρχει ΔΣ με δυνατή αριστερά. Οι Παρεμβάσεις πάνε δυναμωμένες στο συνέδριο γιατί ο κόσμος εκτίμησε τη στάση τους στους αγώνες και το συνολικό πλαίσιο που βάζουμε».  
 
Εν τω μεταξύ, ολοκληρώνονται οι εκλογικές διαδικασίες πριν από το συνέδριο καθώς ελάχιστοι είναι οι Σύλλογοι για τους οποίους δεν έχουν γίνει γνωστά τα αποτελέσματά τους. Στο Β’ Σύλλογο Ανατολικής Θεσσαλονίκης οι Παρεμβάσεις αναδείχτηκαν πρώτη δύναμη, εκλέγοντας δύο αντιπροσώπους για το συνέδριο. Συγκεκριμένα (σε παρένθεση τα προηγούμενα αποτελέσματα): ψήφισαν 336 (336), τα άκυρα ή λευκά ψηφοδέλτια ήταν 24. Ριζοσπαστική Κίνηση (Παρεμβάσεις) 166 ψήφοι και 2 αντιπρόσωποι (130 και 1), ΔΑΚΕ 91 ψήφοι και 1 αντιπρόσωπος (108 και 1), Ανεξάρτητη Δημοκρατική Συνεργασία (ΠΑΣΚ) 34 ψήφοι και 1 αντιπρόσωπος (45), Αγωνιστική Συσπείρωση (ΠΑΜΕ) 21 ψήφοι (22).
 
Στον Ζ’ Σύλλογο Θεσσαλονίκης οι Παρεμβάσεις πήραν την δεύτερη θέση. Αναλυτικά: Ψήφισαν 571 (564), άκυρα ή λευκά 42. ΔΑΚΕ 231 ψήφοι και 3 αντιπρόσωποι (241 και 3), Αγωνιστική Ριζοσπαστική Παρέμβαση 145 ψήφοι και 2 αντιπρόσωποι (153 και 2), Αντεπίθεση 98 ψήφοι και 1 αντιπρόσωπος (74 και 1), ΠΑΣΚ-ΔΗΣΥ 29 ψήφοι (44), ΠΑΜΕ 26 (13). 
 
Στο Σύλλογο Δασκάλων Κέρκυρας ψήφισαν 736 εκπαιδευτικοί, άκυρα ή λευκά 37. Ανεξάρτητη Αγωνιστική Κίνηση 241 ψήφοι και 2 αντιπρόσωποι, ΔΑΚΕ 197 ψήφοι και 2 αντιπρόσωποι, ΠΑΣΚ-ΔΗΣΥ 162 ψήφοι και 2 αντιπρόσωποι, ΕΣΑΚ (ΠΑΜΕ) 99 ψήφοι και 1 αντιπρόσωπος.
 
***Αναδημοσίευση από την Εργατική Αλληλεγγύη

Τρίτη, 5 Μαΐου 2015

Για τις εκλογές αντιπροσώπων στα συνέδρια ΟΛΜΕ-ΔΟΕ



ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ ΓΙΑ Δ.Ο.Ε. και Ο.Λ.Μ.Ε.

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ - ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ

ΩΡΑ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ

Συναδέλφισσες συνάδελφοι,
          Οι εκλογές σε ΕΛΜΕ και συλλόγους ΠΕ για τα συνέδρια των ομοσπονδιών μας είναι απο πιο σημαντικές στιγμές των τελευταίων δεκαετιών. Γιατί τα συνέδρια της ΔΟΕ (21-24 Ιούνη) και της ΟΛΜΕ (1-4 Ιούλη), μπορούν να γίνουν η αφετηρία για τους δικούς μας διεκδικητικούς αγώνες, για να πάρουμε, όλα όσα μας λεηλάτησαν οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΟΛΑ ΠΙΣΩ
          Το εργατικό κίνημα έχει την δύναμη να κερδίσει. Με τους αγώνες μας ρίξαμε την κυβέρνηση των Σαμαραβενιζέλων και κάναμε συντρίμια τα κομματά τους. Ηταν οι μεγάλες πανεργατικές, η ΕΡΤ, οι καθαρίστριες και οι σχολικοί φύλακες, ήταν η Χαλυβουργία και η Κοκα Κόλα, ήταν τα αντιφασιστικά συλλαλητήρια για τον Παυλο Φύσσα που έστειλαν στα σκουπίδια τους Σαμαροβενιζέλους και εκτίναξαν τα ποσοστά της Αριστεράς. Μπορούμε να επιβάλλουμε τις δικές μας λύσεις εδώ και τώρα απέναντι στους συμβιβασμούς της νέας κυβέρνησης με τους δανειστές, απέναντι στη συνέχιση των μνημονίων. Γιατί στους μήνες που έχουν περάσει από τις εκλογές, ελάχιστες αλλαγές  έχουν συμβεί στις ζωές του κόσμου της δουλειάς. Η κυβέρνηση έχει αναγκαστεί να αποδεχτεί ορισμένα από τα αιτήματα των αγώνων που την ανέδειξαν αλλά η πλειοψηφία των διεκδικήσεων μας συνεχίζει να είναι επίκαιρη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΑΞΕΙ
          Ως αποτέλεσμα της άρνησης λήψης οποιουδήποτε οικονομικού μέτρου απορρίπτεται η ακώλυτη βαθμολογική και μισθολογική εξέλιξη και οι αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις. Καμιά συζήτηση δεν γίνεται για αύξηση των δαπανών για την παιδεία με αποτέλεσμα τα σχολεία να εξακολουθούν να ρημάζουν.
          Παρά την κατάργηση της εξωτερικής αξιολόγησης και της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, παραμένει αυτούσιο όλο το νομοθετικό πλαίσιο της αξιολόγησης-αυτοαξιολόγησης, η σύνδεση μισθού-αξιολόγησης. Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση αφήνει ανοιχτό το ζήτημα της εφαρμογής μιας «άλλης» αξιολόγησης σε αντίθεση με τα αιτήματα και τους αγώνες όλων των δημοσίων υπαλλήλων.
          Η ίδια εικόνα αφορά και στις προσλήψεις παρά τα τραγικά κενά που έχουν προκύψει την τελευταία 4ετία. Είναι σίγουρο ότι ούτε οι τρέχουσες ανάγκες δε θα καλυφθούν τη νέα χρονιά, αφού θεωρείται απαράβατο όριο η πρόβλεψη του μνημονιακού προϋπολογισμού για 15.000 διορισμούς σε όλο το δημόσιο, αφαιρώντας μάλιστα τις 4000 χιλιάδες επαναπροσληφθέντες των διαθέσιμων-απολυμένων.        
          Δεν γίνεται τίποτα για την κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας και των συμβάσεων ΕΣΠΑ. Παρά τις αρχικές διακηρύξεις οι διευθυντές παραμένουν διοικητές και manager ενώ οι πρώην περιφερειακοί διευθυντές επιβραβεύονται με τη θέση του σχολικού συμβούλου για τις υπηρεσίες που προσέφεραν στα μνημόνια και τη διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης.

ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥΣ ΜΕ Ε.Ε. - ΔΝΤ - ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ
          Η λίστα της κυβέρνησης προς τους “θεσμούς” αποτυπώνει όλους τους συμβιβασμούς με τους δανειστές. Οι ιδιωτικοποιήσεις που είναι σε εξέλιξη, σε ΟΛΠ, ΟΣΕ, αεροδρόμια, ΟΔΙΕ θα ολοκληρωθούν και θα γίνουν και άλλες. Οι περικοπές σε Παιδεία και Υγεία συνεχίζονται. Οι προσλήψεις που είναι αναγκαίες για να μην καταρρεύσουν τα νοσοκομεία και τα σχολεία θα γίνουν με βάση τον σχεδιασμό του Σαμαρά και όχι με βάση τις ανάγκες μας. Οι αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, μεταφέρονται για το μέλλον. Η επιστροφή των απολυμένων στις δουλειές τους γίνεται με καθυστερήσεις, και απαράδεκτους συμβιβασμούς. Τα παλιά μνημόνια συνεχίζουν να εφαρμόζονται καθημερινά και όλες οι υπαναχωρήσεις στο όνομα της «ρευστότητας» οδηγούν σε νέο μνημόνιο.

ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ - ΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ
ΜΕ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ
          Ξέρουμε ότι ντόπια και ευρωπαϊκά αφεντικά, δίνουν μάχη για να μην κερδίσουμε τίποτε απο όλα όσα παλεύαμε, για να μην αλλάξει τίποτε. Θα χρειαστεί η σύγκρουση με όλους αυτούς που θέλουν να συνεχίσουμε να πληρώνουμε το χρεός που αυτοί δημιούργησαν, σε βάρος της υλοποίησης των δικών μας αναγκών. Θα χρειαστεί το εργατικό κίνημα παλεύοντας για αυξήσεις, προσλήψεις, Παιδεία και Υγεία, να επιβάλει «μονομερείς ενέργειες» όπως τη διαγραφή του χρέους, την κρατικοποίηση των τραπεζών με εργατικό έλεγχο, για να δούμε ακόμη και τη στοιχειώδη βελτιωση της ζωής μας.

ΔΕΝ ΒΑΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΜΑΣ “ΣΤΟ ΨΥΓΕΙΟ”
          Όσοι αγωνιστήκαμε για να απαλλαγούμε από τα μνημόνια δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από την έκβαση των διαπραγματεύσεων, από τους συμβιβασμούς και από τις παλινωδίες. Χρειάζεται να ξεδιπλώσουμε ξανά τους αγώνες μας. Αυτός είναι ο πιο σίγουρος τρόπος για να εξασφαλίσουμε ότι καμία απαίτηση των πιστωτών – εκβιαστών δεν θα γίνει αποδεκτή. Για να εξασφαλίσουμε την επιστροφή όσων επί τόσα χρόνια μας λήστεψαν.
          Τα συνέδρια της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ έχουν μονάχα έναν δρόμο μπροστά τους. Να αποφασίσουν την οργάνωση απεργιακών κινητοποιήσεων με την έναρξη της νέας χρονιάς για να επιβάλλουμε ότι η Παιδεία και οι ανάγκες της θα βρεθούν στην πρώτη γραμμή απέναντι στους δανειστές, την ΕΕ και το ΔΝΤ.
          Γι’ αυτό στις εκλογές για την ανάδειξη αντιπροσώπων  στηρίζουμε ψηφίζζουμε τα ψηφοδέλτια των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ, για τις μάχες που έχουμε μπροστά μας, για να επιβάλλουμε ότι η αλλαγή της κυβέρνησης θα σημάνει και το ξήλωμα όλων των αντιδραστικών νόμων των μνημονίων.

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ - ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ