Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016

Όλοι στην απεργία στις 8 Ιούνη! Συλλαλητήριο 12.30μμ στα Προπύλαια




Συνάδελφοι, συναδέλφισσες
Είναι απολύτως φανερό ότι το υπουργείο Παιδείας βαθαίνει και επεκτείνει αντιδραστικά το φτηνό, ευέλικτο, κατακερματισμένο σχολείο της αγοράς της Διαμαντοπούλου και του Αρβανιτόπουλου.  Πετάει σα στυμμένη λεμονόκουπα, εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων, δασκάλους/νηπιαγωγούς αναπληρωτές, ώστε να ταιριάζει γάντι στην Παιδεία των περικοπών και των μνημονίων!

Επαναφέρει όλες τις αντιδραστικές εγκυκλίους των υπουργών παιδείας όλων των μνημονιακών κυβερνήσεων και μάλιστα δίνοντάς τους ανελαστικό χαρακτήρα! Η καλύτερη άμεση απάντηση στις επιθέσεις του Υπουργείου και της κυβέρνησης, στις υποκρισίες για ανάκαμψη και στις μηχανορραφίες των δανειστών, είναι η απεργιακή κλιμάκωση. Όπως αναγκάστηκε ο Φίλης να πάρει πίσω τις τροπολογίες για τον τρόπο πρόσληψης των αναπληρωτών κάτω από το βάρος των κινητοποιήσεων του εκπαιδευτικού κινήματος, έτσι μπορεί να αναγκαστεί σε υποχώρηση και τώρα.
Είναι δεδομένο ότι η κυβέρνηση φοβάται μια μετωπική σύγκρουση με τα συνδικάτα. Φάνηκε από τα κοινοβουλευτικά τερτίπια που αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει τόσο για την ψήφιση του ασφαλιστικού όσο και για την ψήφιση του κόφτη. Μέσα στις γιορτές, Σαββατοκύριακα και με την μορφή κατεπείγοντος. 

Η κήρυξη 24ωρης απεργίας στα σχολεία από τη ΔΟΕ σε συντονισμό με την πανυγειονομική απεργία στις 8 του Ιούνη, είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να τους σταματήσει. Χρειάζεται να μπει στην απεργία και η ΟΛΜΕ για να απλωθεί ακόμη περισσότερο. Μαζί με τους εργαζόμενους στα λιμάνια στις συγκοινωνίες, που συγκρούονται ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις να δώσουμε πανεργατικό χαρακτήρα στην απεργία.

Και να συνεχίσουμε. Το συνέδριο της ΔΟΕ στις 22-24 Ιούνη στην Αθήνα είναι η καλύτερη ευκαιρία για νέα κινητοποίηση των αναπληρωτών και όλων των συναδέλφων για να επιβάλλουμε ότι θα πάρουμε αποφάσεις για να ανοίξουν τα σχολεία με απεργία το Σεπτέμβρη.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ψηφίζοντας τα τελευταία μέτρα για το ασφαλιστικό, το φορολογικό, τις μαζικές ιδιωτικοποιήσεις, τον «κόφτη», με την επαίσχυντη στάση της στο προσφυγικό, αλλά και με την ανοχή που δείχνει στους νεοναζί σφράγισε το πέρασμά της στην πλευρά των πολιτικών του νεοφιλελευθερισμού, των μνημονίων, του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας και πλούτου, στην πλευρά της ρατσιστικής Ευρώπης-φρούριο. Ολοκληρώνει την πορεία που ξεκίνησε από τη συμφωνία στις 20 Φλεβάρη του 2015 και συνεχίστηκε με το ξεπούλημα του 62% του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα του περασμένου Ιουλίου.

Η κυβέρνηση που κάποτε αυτοπροσδιοριζόταν ως ριζοσπαστική αριστερά και έλεγε ότι οι πολιτικές της τρόικας έχουν δημιουργήσει ανθρωπιστική κρίση, υιοθετεί στο ακέραιο κάθε πολιτική που μας έχει οδηγήσει στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα. Έχουν το θράσος όμως να βαφτίζουν  τις πολιτικές τους επιλογές  «αγώνα για να επουλωθούν οι πληγές των αδυνάτων».   

Αλήθεια πώς θα γίνει αυτό; απολύοντας 10.000 αναπληρωτές συναδέλφους ή ιδιωτικοποιώντας τη ΔΕΗ και τη ΔΕΠΑ με ότι αυτό σημάνει για τους λογαριασμούς των φτωχών νοικοκυριών; Μήπως η συνταξιοδότηση στα 67 και η νεκρανάσταση της παλιάς εγκυκλίου του Αρβανιτόπουλου, που ζητά και από τους δύο γονείς να βεβαιώσουν ότι εργάζονται, προκειμένου να γραφτεί το παιδί τους στο ολοήμερο, αποτελούν μέτρα ανακούφισης των δοκιμαζόμενων τμημάτων της κοινωνίας;

Δεν έχουμε να κερδίσουμε τίποτα από την επανάληψη του  success story του Σαμαρά. Μέσα σε συνθήκες χειροτέρευσης της κρίσης, παγκόσμια, μόνο ως φάρσα μπορεί να θεωρηθεί το ότι η Ελλάδα θα αποτελέσει παράδειγμα ανάπτυξης. Το εργατικό και το εκπαιδευτικό κίνημα οφείλουν να τοποθετηθούν στον αντίποδα αυτών των πολιτικών και να παλέψουν, όπως το έχουν πράξει μέχρι τώρα, για τη πλήρη ανατροπή τους.

Είναι ώρα να ξαναβγούμε στους δρόμους διεκδικώντας ό,τι παλέψαμε όλα αυτά τα χρόνια. Να διεκδικήσουμε πίσω τη ζωή μας. Η διαγραφή του χρέους, η φορολόγηση του κεφαλαίου, η εθνικοποίηση των τραπεζών με εργατικό έλεγχο η ρήξη με την τρόικα με όποιο όνομα και αν εμφανιζεται αυτή, είναι η απάντηση στις πολιτικές που απαιτούν από τους εργαζόμενους να πληρώσουν με την ίδια τους την ύπαρξη τους τόκους και τα τοκοχρεολύσια των τραπεζιτών.

ΔΟΕ
Στον «Ενιαίο Τύπο Ολοήμερου Δημοτικού Σχολείου»:
• Καταργείται ο δάσκαλος  του ολοήμερου. Η ώρα της σίτισης και της Μελέτης θα καλύπτεται από τις πλεονάζουσες ώρες των δασκάλων της πρωινής ζώνης.
• Μειώνονται οι ώρες των ειδικοτήτων (Αγγλικά, Μουσική, Θεατρική Αγωγή, Φυσική Αγωγή, Πληροφορική)
• Κόβονται γνωστικά αντικείμενα (Θεατρική Αγωγή και Ευέλικτη Ζώνη στην Ε’ και στη Στ’).
• Μειώνονται οι ώρες που διδάσκει ο δάσκαλος στην κάθε τάξη κατά 2 ώρες  σε όλες τις τάξεις των ΕΑΕΠ, 2 ώρες στην Α και Β τάξη και 5 ώρες από τη Γ τάξη και πάνω στα κλασικά ολοήμερα με τη μείωση των ωρών σε γνωστικά αντικείμενα.
• Σε κάθε τμήμα ολοήμερου, θα εναλλάσσονται εβδομαδιαία μέχρι και δέκα  διαφορετικοί εκπαιδευτικοί (δάσκαλοι και ειδικότητες)!!
Το νέο ωρολόγιο πρόγραμμα, αποτελεί μια ακόμα εκδοχή του κατακερματισμένου σχολείου. Κριτήριό τους δεν είναι οι ανάγκες των μαθητών, αλλά οι ανάγκες των δανειστών. Τα αποτελέσματα θα είναι:
• 6.500 λιγότερους εκπαιδευτικούς στα Δημοτικά Σχολεία για την επόμενη χρονιά, λόγω των εκτεταμένων περικοπών στην Πρωινή Ζώνη, στις ώρες του Ολοήμερου και στα τμήματα του Ολοήμερου, με την προοπτική της κατάργησης και των υπαρχόντων οργανικών θέσεων που καλύπτουν αυτές τις θέσεις.
• Χιλιάδες λιγότερους μαθητές στα ολοήμερα τμήματα, αφού προϋπόθεση εγγραφής με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θα αποτελεί η αποδεδειγμένη εργασία και των δύο γονέων.
• Χιλιάδες περικοπές στην παράλληλη στήριξη και την Ειδική Αγωγή.
• Εκτεταμένες υποβαθμίσεις, συμπτύξεις, συγχωνεύσεις σχολείων και νηπιαγωγείων.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει δεσμευτεί από τα μνημόνια σε μηδενικούς διορισμούς ενώ για τις προσλήψεις αναπληρωτών έχει 190 εκ. ευρώ από το ΕΣΠΑ, για τα επόμενα τρία χρόνια. Αν αναλογιστούμε ότι για το σχολικό έτος 2015-2016, εκταμιεύτηκαν μόνο 160 εκ. ευρώ με συνέπεια  περίπου 3.000 κενά στα σχολεία, κατανοούμε ότι οι προσλήψεις θα περιοριστούν στην καλύτερη περίπτωση περίπου στις 10.000.

ΟΛΜΕ
Η ενορχηστρωμένη επίθεση  στο δημόσιο σχολείο και τους εκπαιδευτικούς στοχεύει στη λειτουργία τους  τη νέα σχολική χρονιά με λιγότερο εκπαιδευτικό προσωπικό, αδιαφορώντας για τις μορφωτικές ανάγκες χιλιάδων μαθητών.
• Οι απολύσεις αναπληρωτών στα τέλη Ιούνη είναι απολύσεις συναδέλφων που υπηρετούν το δημόσιο σχολείο με οποιαδήποτε σχέση εργασίας, την ώρα που η ανεργία έφτασε στο 28% και στους νέους ως 35 ετών στο 60%.
• Ανοίγουν με αυτόν τον τρόπο την προοπτική για αύξηση του διδακτικού ωραρίου (επιπλέον των δύο ωρών που είχαμε από το 2013) και επιπλέον απλήρωτη εργασία
• Προσπαθούν να καλύψουν τα κενά, δημιουργώντας πλεονάσματα και μείωση θέσεων. 
•Πολτοποιούν τα εργασιακά μας δικαιώματα με γενίκευση του ατελείωτου κυνηγητού συμπλήρωσης ωραρίου από σχολείο σε σχολείο.
• Κατάργηση υπεύθυνων εργαστηρίων φυσικών επιστημών και πληροφορικής (αφαίρεση του 3ωρου από την ειδικότητα) Σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς «εξοικονομούνται» με τον πιο χυδαίο τρόπο περίπου 600 εκπαιδευτικοί, χάνονται αλλιώς 600 θέσεις δηλαδή νέων εκπαιδευτικών που καταδικάζονται στην ανεργία ενώ θα προκληθούν σε πολλά σχολεία «υπεραριθμίες», «ντόμινο» μετακινήσεων κ.ο.κ.
• Συγχώνευση ειδικοτήτων και διεύρυνση αναθέσεων των μαθημάτων σε γυμνάσια, λύκεια και τεχνική εκπαίδευση
• Διάθεση εκπαιδευτικών σε όλες τις βαθμίδες και τα ΔΙΕΚ (διάταξη που ψηφίστηκε για διάθεση συναδέλφων της τεχνικής εκπαίδευσης  και στα δημοτικά)
• Καθιέρωση μαθητείας, δηλαδή παιδικής απλήρωτης εργασίας και 4ου  έτους στην τεχνική εκπαίδευση


  •  Όλοι στην απεργία στις 8 Ιούνη! Συλλαλητήριο 12.30μμ στα Προπύλαια
  • Πανεκπαιδευτικό Συλλαλητήριο Σάββατο 4 Ιούνη, 5.30μμ Προπύλαια

Δευτέρα, 11 Απριλίου 2016

Παρασκευή 15 Απρίλη: Όλοι στην απεργία ΟΛΜΕ-ΔΟΕ για μόνιμους μαζικούς διορισμούς



…..ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15 ΑΠΡΙΛΗ: ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ…..

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ για ΜΑΖΙΚΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΤΩΡΑ
                       
Την Παρασκευή 15 Απριλίου, ΟΛΜΕ και ΔΟΕ προχωράνε σε 24ωρη απεργία και πανελλαδική συγκέντρωση στις 11.30πμ  στο υπ. Παιδείας. Τα δύο ΔΣ των ομοσπονδιών αποφάσισαν 3ωρη στάση εργασίας, και καλούν τα ΔΣ των ΕΛΜΕ και των Διδασκαλικών συλλόγων να την συμπληρώσουν με μια επιπλέον 3ωρη στάση. Η αιτία του πολέμου είναι οι ανακοινώσεις του υπουργείου Παιδείας για το ζήτημα των προσλήψεων.
Μετά τις εξαγγελίες για 20.000 προσλήψεις που θα γίνονταν την τριετία 2016-2019, η πραγματικότητα της κυβερνητικής πρότασης είναι μια  ακόμη μεγάλη επίθεση στους εκπαιδευτικούς και την δημόσια Παιδεία.
·         Οι μαζικές προσλήψεις δεν θα γίνουν ποτέ, γιατί δεν τους το επιτρέπει η τρόικα και οι δανειστές. Άρα για την επόμενη χρονιά δεν θα υπάρξουν καθόλου προσλήψεις μόνιμων συναδέλφων.
·         Οι προσλήψεις αναπληρωτών, θα είναι με το σταγονόμετρο. Για το σχολικό έτος 2015-2016 εκταμιεύτηκαν 160 εκ. ευρώ από το ΕΣΠΑ για προσλήψεις αναπληρωτών, που άφησαν έτσι και αλλιώς, περίπου 3.000 κενά στα σχολεία. Για τα επόμενα τρία χρόνια απομένουν μόλις άλλα 190 εκ. ευρώ. Άρα την επόμενη χρονιά θα γίνουν δραματικά λιγότερες προσλήψεις αναπληρωτών, χιλιάδες συνάδελφοι θα μείνουν στην ανεργία και τα παιδιά χωρίς δασκάλους.
·         Ανοίγουν με αυτόν τον τρόπο την προοπτική για αύξηση του ωραρίου (επιπλέον των δύο ωρών που είχαμε από την προηγούμενη κυβέρνηση), αλλά και μια σειρά από αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις. Συγχωνεύσεις-καταργήσεις σχολείων, συμπτύξεις τμημάτων, αύξηση και εργασιακού ωραρίου, κατάργηση εκπαιδευτικών δομών στη λογική των περικοπών.
·         Προχωρούν σε «νέο» σύστημα προσλήψεων αναπληρωτών, ώστε να εφαρμόσουν και στους πίνακες των αναπληρωτών, τον νόμο της Διαμαντοπούλου. Η προϋπηρεσία πρακτικά εξαφανίζεται, το ΣτΕ τελικά «νομοθετεί» και ο ΑΣΕΠ αποτελεί ουσιαστικά το μοναδικό κριτήριο κατάταξης στους πίνακες. Χιλιάδες συνάδελφοι που όργωσαν για χρόνια την Ελλάδα για να διδάξουν, θα παραμείνουν έξω από την εκπαίδευση την νέα χρονιά. Ταυτόχρονα η κυβέρνηση  προσπαθεί να δημιουργήσει αντιπαραθέσεις, ανάμεσα στους αναπληρωτές με μοναδικό στόχο να κρύψει την γύμνια της πολιτικής των ακραίων περικοπών.
Απέναντι σε αυτή την ενορχηστρωμένη επίθεση της κυβέρνησης, η απάντηση μπορεί να είναι μόνο μία: ΟΛΟΙ στην ΑΠΕΡΓΙΑ, την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15 Απρίλη και απεργιακή κλιμάκωση. Να προχωρήσουμε σε όλους τους συλλόγους και τις ΕΛΜΕ σε γενικές συνελεύσεις για οργανώσουμε την απεργία της Παρασκευής αλλά και την απεργιακή συνέχεια. Να πάρουμε αποφάσεις να κλείσουμε όλα τα σχολεία, Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια προχωρώντας σε απεργιακές κινητοποιήσεις με διάρκεια για να απαιτήσουμε μαζικές προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών.
Τώρα είναι η καλύτερη στιγμή για να ξεδιπλώσουμε τους αγώνες μας. Η κυβέρνηση έχει κλειδώσει την συμφωνία με το κουαρτέτο για την διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, το φορολογικό και ένα νέο μνημόνιο περικοπών. Και ξέρουμε ότι έχει απέναντι της όλη την κοινωνία, όπως φάνηκε στην πανεργατική απεργία στις 4 Φλεβάρη. Τώρα, στην τελική ευθεία για την κατάθεση του ασφαλιστικού όλοι οι χώροι και όλοι οι κλάδοι βρίσκονται σε τροχιά σύγκρουσης με την αντιασφαλιστική επίθεση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα είναι η στιγμή οι εκπαιδευτικοί να μπούμε μπροστά και να ανοίξουμε την σύγκρουση για να γκρεμίσουμε την βάρβαρη πολιτική των μνημονίων.

Τα σχολεία μας χρειάζονται μαζικούς διορισμούς μονίμων συναδέλφων ΤΩΡΑ. Για να προσφέρουμε στα παιδιά την εκπαίδευση που χρειάζονται. Για να καλύψουμε τις ανάγκες των ξεριζωμένων προσφυγόπουλων για εκπαίδευση. Για να χτυπήσουμε την ανεργία και την ελαστική εργασία χιλιάδων συναδέλφων.   
Απέναντι στα ψέματα της κυβέρνησης ότι δεν υπάρχει άλλη διέξοδος οι εργαζόμενοι προβάλουμε το δικό μας δρόμο. Και αυτό σημαίνει ότι στην προμετωπίδα των εργατικών διεκδικήσεων να βάλουμε τη διαγραφή του χρέους. Να πάψουμε να αποπληρώνουμε δις. ευρώ κάθε χρόνο σε ντόπιους και Ευρωπαίους τραπεζίτες. Να συγκρουστούμε με το Ευρώ και την Ε.Ε. Να πάρουμε από τους εργοδότες τα εκατομμύρια που χρωστάνε και δεν έχουν αποδώσει στα ασφαλιστικά ταμεία. Να κρατικοποιηθούν οι τράπεζες κάτω από τον έλεγχο των εργαζόμενων.


Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΑΣΤΙΚΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ



ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Δ.Ε.
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ         26 10 2015

ΣΤΟ ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΑΠΑΝΤΑΜΕ:
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΑΣΤΙΚΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Με τελεσίγραφο απάντησε ο Υπουργός παιδείας στο αίτημα της ΟΛΜΕ, να δοθεί η συνδικαλιστική άδεια στη συνάδελφο αναπληρώτρια μέλος του ΔΣ, όπως και στα υπόλοιπα μέλη των ΔΣ των Ομοσπονδιών, χωρίς δηλαδή την απειλητική διάταξη της μη αναγνώρισης του χρόνουσυνδικαλιστικής άδειας ως χρόνου πραγματικής εκπαιδευτικής προϋπηρεσίας.

Η διάταξη αυτή αποτελεί εκβιασμό μιας και τυπικά επιτρέπει στη συνάδελφο να είναι μέλος του ΔΣ και να ασκεί τα συνδικαλιστικά της καθήκοντα, προειδοποιώντας την σαφώς όμως, ότι δεν μετρά ο χρόνος αυτός ως εκπαιδευτική προϋπηρεσία και άρα κινδυνεύει το επόμενο σχολικό έτος να μην επαναπροσληφθεί ως αναπληρώτρια.

Σε επικοινωνία με το γραφείο του υπουργού, για συνάντηση μαζί του και κατάθεση του αιτήματος από το ΔΣ της ΟΛΜΕ, που έχει πλέον και την υπογραφή της ΓΣ των προέδρων των ΕΛΜΕ (24/10/2015), ο υπουργός όχι μόνο αρνήθηκε συνάντηση εντός της εβδομάδας αλλά διαμήνυσε ότι δεν προτίθεται να αλλάξει την απόφασή του.

Η απαράδεκτη στάση του Υπουργείου Παιδείας, της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αποτελεί προοίμιο της τακτικής χτυπήματος των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών των εργαζόμενων. Είναι συμπλήρωμα της επιλογής για την εφαρμογή της βάρβαρης πολιτικήςτων μνημονίων κεφαλαίου, ΕΕ, ΔΝΤτης διάλυσης της δημόσιας, δωρεάν εκπαίδευσης και όλων των δημόσιων αγαθών, του χτυπήματος του δικαιώματος για μόνιμη και σταθερή εργασία.

Την ίδια στιγμή που η εφαρμογή αυτής της πολιτικής και οι μηδενικοί διορισμοί, μετατρέπουν όλο και μεγαλύτερο κομμάτι των εκπαιδευτικών σε ελαστικά απασχολούμενους, η κυβέρνηση έρχεται να αμφισβητήσει και το δικαίωμα τους στην συνδικαλιστική δράση.

Οι εκβιασμοί τους δε θα περάσουν! Η υπόθεση υπεράσπισης των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων των ελαστικά εργαζόμενων συναδέλφων μας – δηλαδή του πιο πληττόμενου κομματιού των εκπαιδευτικών και όλων των εργαζόμενων- είναι υπόθεση όλων μας! Για να πάρουμε πίσω όσα μας κλέβουν. Για να διεκδικήσουμε όσα μας ανήκουν. Μόνος δρόμος, ο αγώνας μας.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους δημόσιου και ιδιωτικού τομέα να απαντήσουμε αποφασιστικά στο τελεσίγραφο του Υπουργείου. Τα συνδικαλιστικά όργανα να πάρουν θέση, για την οργάνωση κινητοποιήσεων τις αμέσως επόμενες ημέρες.

Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015

Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

Τα σωματεια συντονίζονται για τους Πρόσφυγες




ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Από τη Σύσκεψη
Συντονισμού Σωματείων και Συλλογικοτήτων
για το Προσφυγικό/Μεταναστευτικό

Πραγματοποιήθηκε η σύσκεψη συντονισμού που κάλεσε ο σύλλογος εκπαιδευτικών ΠΕ «ο Αριστοτέλης» τη Δευτέρα 5/10, στα γραφεία της ΔΟΕ, με πολύ μεγάλη παρουσία σωματείων, συλλογικοτήτων και μεμονωμένων ανθρώπων. Στη σύσκεψη συμμετείχαν εκπρόσωποι, παρατηρητές και μέλη των σωματείων και συλλογικοτήτων:  Σύλλογοι εκπαιδευτικών: Αριστοτέλης, Α’ Αθήνας, Αμαρούσιο, Παρθενώνας, Κερατσίνι-Πέραμα, Πρόοδος Πειραιά, Ν. Σμύρνης, Νίκαιας, Άνω Λιόσια-Ζεφύρι-Φυλή ΕΛΜΕ: Α’ Αθήνας, Β’ Αθήνας, Γ’ Αθήνας, Ε’ Αθήνας, Ε’ Ανατολικής Αττικής, Άνω Λιοσίων-Ζεφύρι-Φυλής, Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου, Σωματείο εργαζομένων ομίλου ΙΝΤΡΑΚΟΜ, Σύλλογος Διοικητικών Παντείου Παν/μίου, Σύλλογος Αρχιτεκτόνων, ΣΑΔΑΣ Τμήμα Αττικής, Συντονισμός Ενάντια σε Κλεισίματα και Διαθεσιμότητες, Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών, Καραβάνι Αγώνα και Αλληλεγγύης, Ροσινάντε, Σύλλογος Εργαζομένων Εθνικής Τράπεζας, από φοιτητικούς συλλόγους Μηχανικών Μεταλλείων Μεταλλουργών, Χημικού, Γεωπονικής, Κυριακάτικο σχολείο μεταναστών, ΚΕΕΡΦΑ, Δίκτυο Σπάρτακος, Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση, Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Λαυρίου για το προσφυγικό, Κατάληψη στέγης Νοταρά 26, Πολιτική-Πολιτιστική Λέσχη Αμπάριζα, Λαϊκή Συνέλευση Κολωνού-Σεπολίων-Ακ. Πλάτωνος, Ανοιχτή συνέλευση Κατοίκων Ηλιούπολης, Συνέλευση Πλατείας Βικτωρίας, Ανυπότακτη Πόλη Αγίων Αναργύρων-Καματερού, Ανυπότακτη Πετρούπολη, Εργατική Λέσχη Ν. Σμύρνης, Εργατική Λέσχη ανέργων, ελαστ. απασχολούμενων και απληρ. εργαζομένων σε Μαρκόπουλο και Πόρτο Ράφτη, Εργατική Λέσχη Ν. Ιωνίας, Πρωτοβουλία συγκρότησης Εργ. Λέσχης Πατησίων-Κυψέλης, Επιτροπή Αγώνα Ν. Φιλαδέλφειας,  Κοινωνικό Ιατρείο Ν. Σμύρνης, Κοινωνικό Ιατρείο Κ. Πατησίων.

με αφορμή τη συζήτηση για τα Θρησκευτικά στα σχολεία


Η ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΚΟΗΣ.

Ο ρόλος των θρησκειών στην εξέλιξη της ανθρώπινης ιστορίας χαρακτηρίστηκε από τον Β.Ι. Λένιν ως «το άγονο λουλούδι στο δέντρο της γνώσης». Η προσπάθεια του ανθρώπου να εξηγήσει αυτά που βλέπει και η περιορισμένη, κατά καιρούς, επιστημονική του επάρκεια, οδήγησε στη δημιουργία του μύθου και, παράλληλα, στην εκλογίκευση του «παράλογου». Ο άνθρωπος, αδυνατώντας να δεχτεί το πεπερασμένο της ύπαρξής του και έχοντας μπροστά του τη δέσμευση να εξηγήσει τι είναι, πως βρέθηκε σ’ αυτόν τον κόσμο, τι είναι το σύμπαν κ.α. πολλά, αρνήθηκε την αποδοχή του «τέλους» και προσπάθησε, μέσα από αγωνιώδεις προσπάθειες, να ερμηνεύσει το – κατ’ αυτόν – ανεξήγητο.
Πέρα από τις επιμέρους μυθοπλασίες για ηρωικά γένη, για ξεχωριστές κάστες, για αριστοκρατία του αίματος ή του πνεύματος, οι θρησκείες υπήρξαν και χρησιμοποιήθηκαν πάντοτε ως ο πλέον έντεχνος και αποτελεσματικός τρόπος ελέγχου των μαζών. Αυτό το άγονο λουλούδι έπρεπε να λάβει μια θεσμική μορφή για να μπορεί να ελέγχει, να κοινωνικοποιεί και να υποτάσσει (με το φόβο) αρχαίες και νέες κοινωνίες και κοινότητες. Η κορύφωση του εργαλειακού ρόλου των θρησκειών γίνεται με τη δόμηση ενός ιεραρχημένου ιερατείου που αυτοπαρουσιάζεται ως ο μοναδικός αντιπρόσωπος της θεότητας στη γη ή, σε διαφορετικές περιπτώσεις, ο μοναδικός δρόμος για τη σωτηρία αυτού (του κάτι-τι) που θα συνεχίσει να υπάρχει σε ένα κόσμο διαφορετικό από αυτόν που ζούμε. Η «κατασκευή» και οργάνωση μιας ιερατικής κάστας από τον Παύλο θα οδηγήσει τον χριστιανισμό στην απεμπόληση των κύριων αιτημάτων του (που πολλά από αυτά εμπεριέχουν πολιτικές, φιλοσοφικές και πολιτιστικές διαστάσεις της καθημερινότητας) που προσβλέπουν σε μια κοινοτιστική ζωή ισότητας, συμμετοχής στον πλούτο της κοινότητας και κοινωνικής απελευθέρωσης του ανθρώπου σύμφωνα με τα δεδομένα της εποχής. Από τη βουδιστική- «νιρβάνα» στον κομφουκιανικό «δρόμο» κι από τη χριστιανική ανάσταση των νεκρών στην ισλαμική μεταθανάτιο απόλαυση των στερημένων υλικών αγαθών, οι θρησκείες έρχονταν να αποπροσανατολίσουν τον άνθρωπο και να του υποσχεθούν τη «λύτρωση» σε ένα μελλοντικό κόσμο εφόσον υπάκουε στα κελεύσματα και τις αρχές των θρησκευτικών μύθων.
Η νεότερη ελληνική ιστορία δεν αποτέλεσε απλά μια εν δυνάμει προσέγγιση του θρησκευτικού και του πολιτικού στοιχείου αλλά στηρίχτηκε αποκλειστικά και κύρια στο πρώτο. Η ορθοδοξία προσδιόρισε την «ελληνικότητα» από τον 17ο αιώνα μέχρι και σήμερα. Παρά την οικουμενική διάσταση του χριστιανισμού (που αποσιωπάται έντεχνα), η ελληνική-ορθόδοξη εκκλησία αποτέλεσε και αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες του νεωτερικού ελληνικού κράτους.

Η πολιτική διάσταση της εκκλησιαστικής παρέμβασης στα πολιτικά δρώμενα δεν είναι τυχαία αλλά είναι μια σημαντική ιδιαιτερότητα. Για διακόσια χρόνια αποτέλεσε το κύριο ιδεολόγημα πάνω στο οποίο στήθηκε το ελληνικό κράτος. Αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος υπήρξε η πολυδιάστατη και επικίνδυνη παρέμβαση του ιερατείου στην πολιτική ζωή του τόπου. Αναγκαστική προϋπόθεση της διατήρησης της υπήρξε η, αρχικά ολοκληρωτική, αφομοίωση της παιδείας από την κατήχηση και τη θρησκοληψία και η μετέπειτα διατράνωση της αναγκαιότητας της διδασκαλίας των θρησκευτικών σε κάθε φάση της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το κοσμικό κράτος ποτέ δεν αυτονομήθηκε στην Ελλάδα επειδή η προσαρμοστικότητα και η εμβέλεια της ιερατικής κάστας πάντοτε του έδιναν το σημαντικότερο θεσμικό όπλο για την (ιδεολογική) κυριαρχία επί του «όχλου». Από την άκρα δεξιά μέχρι τη νεωτερική-ρεφορμιστική αριστερά, όταν τα ιδεολογήματά τους γκρεμιζόταν σε χρόνο μηδέν, πάντοτε υπήρχε δίπλα τους μια ιδιαίτερη – σχεδόν αυτόνομη – ομάδα που λειτουργούσε ως κράτος εν κράτει, για να τους στηρίξει και να βοηθήσει στην αναπαραγωγή και διαιώνιση των κυρίαρχων αντιλήψεων ενός συστήματος που όπως είπε και ο Μαρξ (Εβραϊκό ζήτημα) «εάν τολμούσε να εφαρμόσει αυτά που δίδασκε ο ιδρυτής της θρησκείας, θα κατέρρεε την επόμενη μέρα»!
Τα θρησκευτικά δεν υπάρχουν στο αναλυτικό πρόγραμμα για να εξυπηρετηθεί η απαίτηση μιας διεφθαρμένης ομάδας οπαδών αντικοινωνικών και απάνθρωπων πρακτικών ούτε υπάρχει για να διαιωνιστεί η ύπαρξη της κρατικής επιχείρησης (νπδδ) που ονομάζεται «εκκλησία». Το μάθημα υπάρχει για να αποτρέψει τη διαφορετική προσέγγιση των αυθεντικών αντιλήψεων αυτών που θεωρούνται ιδρυτές και θεωρητικοί θρησκειών και να αποστειρώσει τις όποιες διαφορετικές, κοινωνιολογικές, φιλοσοφικές και πολιτικές διαστάσεις του ανθρώπινου δημιουργήματος που ονομάζεται «θρησκεία». Οι μαθητές ποτέ δεν θα προσεγγίσουν τις κοινωνικές-οικονομικές συνθήκες που οδήγησαν στην εμφάνιση του βουδισμού, τη βοήθειά του στη διατήρηση της κοινωνίας των καστών αλλά και την οδό σωτηρίας που – λόγω των συνθηκών – μπορούσε να επιτευχθεί σε ανώτερο αφαιρετικά, επίπεδο (όπως και ο επικουρισμός, ο στωικισμός, η σωκρατική διδασκαλία κ.α.), ποτέ δεν θα προσεγγίσουν τις πολιτικές διαστάσεις των  απόψεων των χριστιανών θεολόγων του 4ου μΧ αιώνα και την κριτική της εξουσίας, ποτέ δεν θα μάθουν για την παπική μεταστροφή της θρησκείας σε πολιτικό εργαλείο για τη δόμηση αυτόνομου κράτους ούτε για την ορθόδοξη χρήση του χριστιανισμού για την πολιτική κυριαρχία μέσα στα πλαίσια μεγαλο-εθνικών επιδιώξεων και αλυτρωτικών σφαγών. Τα θρησκευτικά θα μπορούσαν να αποτελέσουν τον πυρήνα μιας διαρκούς και έντονης αμφισβήτησης που θα οδηγεί στην πραγματική λύτρωση του ανθρώπου που δεν μπορεί να είναι παρά κοινωνική – οικονομική – πολιτική σε ένα άλλον κόσμο όπου η «προσγείωση» του ανθρώπου θα αποτελέσει την αφετηρία για την απελευθέρωσή του απ’ όλα τα δεσμά αυτών που χιλιάδες χρόνια του καλλιεργούν την ιδεοληψία ότι δεν είναι παρά ένα «σκουλήκι» στις επιθυμίες και ορέξεις οποιασδήποτε θεότητας. Για να γίνει, όμως, αυτό δεν αρκεί να καταργηθεί ή να αλλάξει η δομή και ο προσανατολισμός αυτού του μαθήματος (πράγμα που επιχειρήθηκε πάμπολλες φορές) αλλά είναι απαραίτητη και μοναδική προϋπόθεση να απαλλαγεί ο άνθρωπος από την απάνθρωπη κοινωνία και τις κοινωνικές-πολιτικές-οικονομικές σχέσεις που τον κρατούν σιδηροδέσμιο της λογικής ότι δεν είναι αφέντης και διαχειριστής της μοίρας του. Η ανατροπή του συστήματος της υποταγής και υπακοής θα οδηγήσει στην εξαφάνιση της κατήχησης της υπακοής και στην ανάδειξη της ανθρώπινης σκέψης και ερμηνείας ως του μοναδικού ορθού δρόμου για την ερμηνεία και προσέγγιση της πραγματικότητας.

Στέργιος Μανουράς Ε ΕΛΜΕ Αν. Αττικής